Evvel zaman içinde, doğuda büyük bir ülkenin bilge bir şahı varmış. Şah aylardır tatlı bir telaş içindeymiş. Sabırsızlıkla beklediği torunu, nur topu gibi bir erkek çocuğu olarak dünyaya gelmiş . Çok sevinen Şah , henüz doğmadan babasını savaşta kaybeden bu güzel bebeğin adını, kendinden sonra ülkeyi huzur ve barış içinde yönetsin diye Süleyman koymuş .
Dedesi Süleyman 'la oyunlar oynuyor, O'na dünyanın her yerinden en güzel oyuncakları getirtiyormuş.
Süleyman da Şah dedesini çok seviyor ve O'nun sözünden hiç çıkmıyormuş.
Süleyman yedi yaşına gelince O'na sihirli bir yastık hediye etmiş. Dedesinin O'na aldığı hediyeler arasında en çok sevdiği? bu sihirli yastıkmış. Kenarlarından uzun mor püsküller sarkan, ipekten bembeyaz bir kumaşı olan yumuşacık bir yastıkmış bu. Yastığın bir yüzüne , kanatlarını açmış beyaz göğüslü bir ebabil kuşu işliymiş. Süleyman bu ebabil kuşunun olduğu yüze başını koyup uyuduğu gecelerde rüyasında kuş gibi uçarmış. Yastığının üzerine binip şehrin her yerini gökyüzünden seyreder, uzak şehirlere ve ülkelere gidermiş. Yorulup dönmek istediğinde yastığına "Dön Ebabil " diyip yine penceresinden odasına girer yatağına inermiş. Sabah mutlu uyanır, kendini Şah dedesinin omuzlarında bulur, yeni ve güzel bir güne başlarmış.
Bir gün sarayda birlikte oynadıkları teyzesinin oğlu Selman 'a sihirli yastığından bahsetmiş. Bir kuş gibi uçup, insanları, yeni şehirleri ve ülkeleri gökyüzünden seyretmek fikri, Selman 'ı çok heyecanlandırmış. O an sihirli yastığa hemen sahip olmak istemiş ve bunun için bir plan yapmış.
Süleyman 'ın dedesi ile ava gittiği bir gün, gizlice odasına girmiş.Yastığı yatağının üzerinden alıp , çantasına koymuş. Sarayın yanında yaşadıkları köşklerine dönünce akşam olmasını dört gözle beklemiş. Süleyman akşam avdan dönüp de yatağın üstünü boş görünce yastığını her yerde aramış ama bulamamış. Üzülmüş, ağlamış. Hemen Şah dedesinin yanına koşmuş. Dedesi, torununun ağlamasına dayanamamış ve vezirlerine yastığı gün ağarana kadar bulmalarını, aksi taktirde tüm vezirleri sabah ölümle cezalandıracağını söylemiş.
Sarayda aranmadık yer, bakılmadık çamaşırhane, oda kalmamış. Ama nafile, yastığı bulamamışlar. Korkudan tir tir titremeye başlayan vezirler, sabah olmaması için dua etmişler.
Bu sırada akşam olur olmaz odasına giden Selman, ebabil kuşunun olduğu tarafa başını koymuş ve derin bir uykuya dalmış. Biraz sonra yastığın üzerinde uçmaya başlamış. Pencereden çıktığı gibi, gökyüzüne yükselmiş, binaları şehirleri daha yukarıdan görmeye çalışmış. Gerçekten harika bir duyguymuş bu. Büyük gemiler, dalgalı denizler, tuhaf hayvanlar, kocaman balıklar, yemyeşil ormanlar, uçurtma uçuran ve anlamadığı bir dil konuşan sarı saçlı çocuklar görmüş. Saatlerce uçmuş. Çok mutluymuş. Ama Selman bir zaman sonra yorulmuş . Artık ne uçacak ne de yeni bir yer görecek gücü kalmış. Bir an önce köşke dönüp, yatağında dinlenmek istiyormuş. Fakat Süleyman O'na, geriye dönebilmesi için söylemesi gereken sihirli sözcüklerden bahsetmemiş .
Artık yastığın üzerinde duracak gücü kalmamış. Korkudan ağlamaya, eve gitmek için yalvarmaya başlamış.
Selman 'ın odasından tuhaf sesler geldiğini duyan annesi odasının kapısını açmış. O'nu yatağında ter içinde, uykusunda ağlayıp inlerken bulmuş ve hemen uyandırmış. Uyandığına çok sevinen ve yaptığı hata için pişman olan Selman, annesine her şeyi üzülerek anlatmış.
Annesi, kendisine ait olmayan bir eşyayı almanın cezasını fazlası ile çeken oğluna çok kızamamış . Sabah olunca erkenden yastığı saraya götürüp Süleyman 'a vermiş ve O'ndan özür dilemiş . Süleyman, O'nu bir daha başkalarının eşyalarını izinsiz almayacağına söz vermesi şartı ile affetmiş. Canları kurtulan vezirler, sihirli yastığına tekrar kavuşan Süleyman ve torununu eskisi gibi mutlu gören Şah çok sevinmiş. Torununun mutlu olması şerefine, ülkesinde, üç gün üç gece ziyafet vermiş.
MUSTAFA KEMAL YAVUZ
23.03.2018
Yorumlar
Yorum Gönder